Sorry, you need to enable JavaScript to visit this website.
Overslaan en naar de inhoud gaan
Like Dislike

Infectieziekten

Niets aan te geven?

Wat je kunt leren van 3 vakantiegangers die onbewust multiresistente bacteriën het land in smokkelen


In het buitenland wemelt het ervan, in Nederland hebben we iets minder last van ze: multiresistente bacteriën. Hoe kunnen we deze bacteriën buiten de deur houden? Het is onbegonnen werk om iedereen die terugkomt van vakantie of een zakenreis te testen op Schiphol.

Sommige bacteriën worden ongevoelig voor antibiotica. Met andere woorden: ze worden resistent. Daardoor zijn de infecties die ze veroorzaken moeilijker te behandelen. Dat geldt in het bijzonder voor multiresistente bacteriën. Want die hebben beschermingsmechanismes ontwikkeld waardoor ze onaantastbaar zijn geworden voor de meeste antibiotica.

Op de vorige pagina kon je het al lezen: 1 op 3 Nederlanders neemt een multiresistente darmbacterie mee terug naar huis na een bezoek aan een land in de tropen. Daar las je ook waarom we deze bacteriën liever zien gaan dan komen. Hieronder laten we je zien hoe je op vakantie met zo’n ongevoelige bacterie in aanraking zou kunnen komen en wat je ertegen kunt doen.
 

Griekenland – enkel een ‘schrammetje’

Antibioticaresistentie

Wim is een weekje op Zakynthos. Hij heeft een scooter gehuurd om de omgeving te verkennen. Maar in plaats van rustig om zich heen te kijken, jakkert hij langs de meest pittoreske dorpjes terwijl hij foto’s op Instagram post.

In het buitenland zonder helm scooterrijden met een mobiel in je hand staat niet bekend als de meest ideale combinatie. Maar daar gaat het hier niet om.

Geheel onverwachts maakt Wim een schuiver waardoor hij met zijn rechterscheenbeen langs de grond schraapt. Hij trekt zijn broekspijp omhoog - het is ‘maar een schrammetje’. Niks waar hij zich druk om maakt. Wat hem wel bezighoudt, is het volgende: hoe gaat hij aan het verhuurbedrijf uitleggen dat een deel van de lak van de scooter is achtergebleven op het zinderende asfalt?

Eenmaal terug in Nederland is hij alweer vergeten dat hij zijn borg niet heeft teruggekregen. Wat zijn aandacht wel opslokt is zijn pijnlijke, rode, opgezwollen rechterbeen. Uit een bacteriekweek blijkt dat de infectie is veroorzaakt door een multiresistente bacterie.

Hoe denk je dat Wim dit had kunnen voorkomen?

  • Lees hier het antwoord

    Beschrijving tonen

    Ten eerste had Wim het ‘schrammetje' niet moeten wegwuiven.

    Hoe onschuldig de wond ook lijkt, hij had er verstandig aan gedaan om er even naar te laten kijken.

    Ten tweede is hygiëne belangrijk (handen wassen met water en zeep), zodat bacteriën geen kans krijgen om via de vingers in de wond terecht te komen.

Spanje – mee met de ambulance

Cartoon WAAW

Een ongeluk zit in een klein hoekje. Op vakantie zijn die hoekjes nóg kleiner. Vooral op de camping, met al die boobytraps in de vorm van haringen en scheerlijnen. Vraag het maar aan Dave.

Dave’s vakantie zat er bijna op. Zijn gemoedstoestand? Helemaal ontspannen en misschien wat minder alert. Maar ja, dat hoort erbij. Vooral als je de middagslaap nog uit je ogen wrijft na een siësta.

Hoe dan ook, hij was van plan om mee te doen aan het wekelijkse tafeltennistoernooi. Dat ging anders dan gepland. Hij struikelde dagdromend over een tentharing waardoor hij met zijn hoofd op de rand van de tafeltennistafel viel. En zo kwam zijn vakantie plotsklaps tot een einde.

De val was zó hard dat hij met de ambulance naar het ziekenhuis moest worden gebracht. De diagnose? Een flinke jaap in zijn slaap en een hersenschudding. Voor de zekerheid moest hij 24 uur in het ziekenhuis blijven ter observatie.

Eenmaal terug van vakantie laat Dave zijn hoofdwond verder behandelen in een Nederlands ziekenhuis. Tijdens het intakegesprek krijg hij de vraag: ‘Bent u onlangs behandeld in een buitenlands ziekenhuis?’

‘Eh … Ja’, antwoordt Dave, terwijl hij zich afvraagt waarom dat ertoe doet.

De arts legt Dave uit dat deze vraag voortkomt uit de maatregelen die Nederlandse ziekenhuizen nemen om verspreiding van multiresistente bacteriën te voorkomen. In het buitenland is de kans namelijk groot dat je tijdens een ziekenhuisbezoek zo’n bacterie oppikt en meeneemt naar huis.

Van het een komt het ander en voordat Dave het weet, zit hij in quarantaine. Hij is drager van een ziekenhuisbacterie die in de medische wereld een Meticilline-resistente Staphylococcus aureus (MRSA) wordt genoemd.

Wat had Dave anders kunnen doen?

  • Lees hier het antwoord

    Beschrijving tonen

    In principe heeft Dave niets verkeerd gedaan. Maar, in het meest ideale geval kom je erachter dat je MRSA-drager bent vóórdat je een Nederlands ziekenhuis binnenwandelt. Zijn huisarts had kunnen beoordelen of het nodig was geweest om hem te testen op multiresistente bacteriën.

    Vooraf testen is nodig als je minder dan 2 maanden geleden in een buitenlands ziekenhuis bent geweest en je een infuus, katheter of drain hebt gekregen, bent geopereerd of langer dan 24 uur in het ziekenhuis hebt doorgebracht.

Turkije – geen recept nodig

WAAW

Ziek worden op vakantie. Je hebt het vast wel eens meegemaakt. Zodra je de stress van alledag ook maar even loslaat, dienen allerlei kwaaltjes zich aan. In Loes’ geval is dat oorpijn.

Wat er precies aan de hand is, weet ze niet. Maar pijn doet het wel. En ze wil er zo snel mogelijk vanaf. Want: vakantie.

Naar een dokter gaan, daar heeft Loes geen zin in. Dat maakt het alleen maar ingewikkelder. En voordat ze daar terechtkan, is de vakantie alweer voorbij, toch?

Dus ze besluit zelf te dokteren en even langs de apotheek te gaan. Daar krijgt ze gelijk een antibioticakuur mee. Terwijl niemand eigenlijk weet of de pijn wel door een bacteriële infectie wordt veroorzaakt.

Maar goed, Loes is tevreden. Ze slikt de pillen totdat haar pijn over is en het laatste restje gooit ze weg.

Is Loes op een verantwoorde manier met antibiotica omgegaan op haar vakantie?

  • Lees hier het antwoord

    Beschrijving tonen

    Nee, de RIVM geeft het volgende advies: ‘Bij elke infectie moet een arts beoordelen of een antibioticumkuur nodig is, welk antibioticum voor je geschikt is en hoe lang de kuur moet duren’.

    Ook al was ze in het buitenland, Loes had dus beter eerst met een arts kunnen overleggen. Zelf dokteren kan namelijk leiden tot resistentie, vooral als je de kuur niet afmaakt.

    Wil je meer tips die je kunt toepassen om verantwoorder met antibiotica om te gaan? Bekijk de pagina ‘Samen weerstand bieden tegen antibioticaresistentie’.

Bronnen

Bronnen

Pagina beoordelen Like Dislike