Sorry, you need to enable JavaScript to visit this website.
Overslaan en naar de inhoud gaan

Waarom lusten muggen niet iedereen even graag?

Het zal je ongetwijfeld bekend voorkomen dat muggen zo hun voorkeur hebben voor bepaalde mensen. Sommige mensen kunnen heerlijk de hele avond in de tuin zitten zonder ook maar één keer geprikt te worden, terwijl iemand anders binnen een half uur onder de jeukende bulten zit. Maar hoe zit dat eigenlijk? Waarom lusten muggen niet iedereen even graag?  

muggen pfizer

De wetenschap onthult dat er een variëteit aan factoren bestaat die ons meer of minder aantrekkelijk maken voor de vliegende plaaggeesten. Die lopen uiteen van de hoeveelheid kooldioxide in onze adem tot de kleur kleding die we dragen. Hierbij daarom alvast de eerste tip: muggen houden meer van donkere dan van lichte kleding. Trek dus iets wits aan als je niet lekgeprikt wil worden. Maar goed, veel van de andere factoren waarop muggen hun voorliefde voor bepaalde mensen baseren, hebben te maken met onze natuurlijke lichaamsgeur en genetica.

Sporters en zwangere vrouwen

Voor alle duidelijkheid: muggen drinken ons bloed niet omdat ze het leuk vinden, maar om puur praktische redenen. Het zijn ook alleen de vrouwtjes die steken. Dat doen zij om eiwitten uit ons bloed te winnen die hen helpen om eitjes te produceren. Kortom, ons bloed helpt hen bij het op de wereld zetten van gezond kroost. Om hun prooi te lokaliseren zijn vrouwtjes uitgerust met speciale geurantennes waarmee ze koolstofdioxide en de geur van mensen kunnen opvangen. Dat betekent dat mensen die meer koolstofdioxide uitstoten - zoals zwangere vrouwen en mensen met overgewicht - in de regel aantrekkelijker zijn voor muggen. Anders gezegd, ruiken muggen die beter.

pfizer

Aantrekkelijk bloed

Maar ons bloed bepaalt tot wie een mug zich aangetrokken voelt. Uit onderzoek van wetenschappers van het Institute of Pest Control Technology of Chiba in Japan blijkt bijvoorbeeld dat muggen mensen met bloedgroep O twee keer zo aantrekkelijk vinden als mensen met bloedgroep A. 

Uit hetzelfde onderzoek blijkt dat muggen mensen die ‘secretor’ zijn ook woest aantrekkelijk vinden. Secretor ben je wanneer je lichaam een chemisch stofje uitscheidt waardoor je bloedgroep ook aantoonbaar is in andere lichaamsvloeistoffen dan bloed zoals speeksel. 

Uit onderzoek blijkt ook dat sporters - door het melkzuur dat via je zweet wordt afgescheiden en een stijgende lichaamstemperatuur  - een streepje voor hebben bij de vliegende bloedzuigers.

De lichaamsgeur van tweelingen

Als je de pech hebt dat je een ware muggenmagneet bent, dan komt dus door je genetische bouw. Dat wordt ook bevestigd door een onderzoek onder tweelingen.
 

pfizer muggen

Uit een onderzoek onder tweelingen dat in 2015 door Amerikaanse en Britse wetenschappers in het vooraanstaande medische tijdschrift PLOS One werd gepubliceerd, blijkt dat je DNA voor bijna 67 procent bepalend is voor je aantrekkelijkheid voor muggen. Net zoals dat je lengte en IQ daarin zijn vastgelegd. 

Bij het onderzoek dat gedaan werd door wetenschappers van verscheidene Britse universiteiten en onderzoekscentra en de University of Florida, werden twee groepen vrouwelijke tweelingen - een deel eeneiig, een ander deel niet - gevraagd om hun handen in een bak van plexiglas te steken. 

In die bak zat een afgesloten gedeelte met muggen. Deze konden de tweelingen niet bijten, maar wel ruiken en dus richting de handen vliegen. Zo konden de wetenschappers zien op wie de muggen afkwamen. 
De wetenschappers ontdekten dat de identieke tweelingen - die dus dezelfde genen delen - meer gelijke aantrekkingskracht hadden op muggen dan de twee-eiige tweelingen. 

Omdat uit eerdere studies al bleek dat identieke tweelingen meer op elkaar lijkende lichaamsgeuren hebben dan twee-eiige tweelingen, concludeerden de onderzoekers dat er een verband bestaat tussen genen, lichaamsgeur en de aantrekkingskracht op muggen. 

Bronnen

Bronnen

Dit verhaal is gebaseerd op een artikel dat eerder verscheen op het wetenschapsplatform GetScience van Pfizer en bevat informatie van
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15311477 en http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0122716