Sorry, you need to enable JavaScript to visit this website.
Overslaan en naar de inhoud gaan
Like Dislike

Borstkanker

‘Het wordt echt een uitdaging’

Bijna 800 kilometer wandelen in vijf weken. De 32-jarige Kim Gringhuis-Ottens weet nog niet precies hoe ze het gaat doen én beleven. Maar één ding is zeker: zij loopt binnenkort de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella in Spanje vanuit Frankrijk. Kim is gedreven, om meerdere redenen. Zo laat ze zich met haar wandeltocht door Frankrijk en Spanje sponsoren voor het goede doel. Ze zet zich daarmee in voor het Nationaal AYA Jong & Kanker-zorgnetwerk.

‘Het wordt echt een uitdaging’ | Pfizer Nederland

Dit is een kennis- en zorgnetwerk dat als doel heeft de overleving en de kwaliteit van leven van jongvolwassen met kanker te verbeteren. Kim is sinds een jaar ambassadeur van AYA. 

’’In Nederland krijgen jaarlijks 2.700 jongvolwassenen in de leeftijd van 18 tot 35 jaar te horen dat zij kanker hebben’’, vertelt Kim. ’’Hun wereld staat op z’n kop. Ze hebben hele normale vragen in een abnormale situatie. Vragen over ziekte, behandeling en ook over opleiding of werk, sport, zelfstandigheid, relaties, vruchtbaarheid en seksualiteit. Die vragen worden niet beantwoord in het ziekenhuis. Daar zijn ze vooral gericht op beter maken.’’

Het AYA-zorgnetwerk biedt volgens Kim specifieke zorg voor jongvolwassenen. ’’Zorgprofessionals en AYA’s, onder wie ik, werken samen om de AYA-zorg in de ziekenhuizen en eerstelijnszorg verder in te richten. Dat is echt belangrijk.’’

Diagnose borstkanker

Kim spreekt uit ervaring. Ze kreeg zelf ruim vier jaar geleden de diagnose borstkanker met uitzaaiingen naar de lymfeklieren. ’’Het was heel onwerkelijk. Ik was goed bezig met mijn gezondheid. Ik bewoog, ik lette op mijn voeding en ik had zo lang mogelijk borstvoeding gegeven. En toch, twee jaar na de geboorte van mijn dochter was het mis.’’ Kim onderging chemotherapie, bestraling, een dubbele borstamputatie en een reconstructie van haar borsten. Haar lymfeklieren werden verwijderd, maar er zijn actieve cellen achtergebleven. ’’Ik word daarom elke drie maanden voor de rest van mijn leven gecontroleerd. Als ik me niet lekker voel of ergens iets voel, dan gaan onmiddellijk de alarmbellen af.’’

Geluk zit voor Kim in het leren genieten van kleine dingen

Maar Kim zou Kim niet zijn als ze niet zou doorzetten. ’’Natuurlijk is dat niet altijd even makkelijk’’, geeft ze toe. ’’Maar het leven met mijn gezin gaat door. En misschien duurt het nog dertig jaar voor ik weer geconfronteerd word met kanker. Daarom probeer ik uit zoiets negatiefs dat mij is overkomen, juist iets positiefs te halen.’’

Dat positieve zit voor Kim vooral in het leren genieten van de kleine momenten. ’’Het is heel cliché. Maar een bloemetje, een vogeltje dat fluit, mijn zoon die thuiskomt met een mooi cijfer, mijn dochtertje dat haar eerste zinnetje schrijft. Dat is goud waard, echt waar.’’

Waardevol ambassadeurschap

Net zo waardevol vindt ze haar ambassadeurschap voor het AYA-zorgnetwerk en haar deelname aan bijeenkomsten die Pfizer organiseert over kanker. ’’Ik wil artsen en verpleegkundigen vertellen wat er vanuit mijn optiek anders kan in de zorg.’’

’’Ik hoop daarmee echt iets betekenen voor jongvolwassen die worden geconfronteerd met ziek zijn. Zorg speciaal op hen gericht komt gelukkig in Nederland steeds meer beschikbaar. Dat moet ook, want je hebt als jongvolwassene echt heel leeftijdsspecifieke vragen.’’

’’Jongeren hebben letterlijk de hele wereld nog aan hun voeten. Ik ken de AYA-zorg zelf pas sinds een jaar. Ik heb enorm veel aan het contact met lotgenoten in dezelfde leeftijd. Ik heb mij in de periode dat ik werd behandeld, echt heel erg eenzaam gevoeld. Er waren zoveel onderwerpen waar ik niet over kon praten en waar niemand naar vroeg.’’

‘Je hebt meer vragen dan alleen over je ziekte’

Om die reden zet Kim zich nu in voor de verdere verbetering van de AYA-zorg. ’’Vaak heb je als jongere nog geen stabiele basis. Onderwerpen als een huis kopen, het hebben van een kinderwens, seksualiteit en intimiteit, je opleiding of baan voortzetten of solliciteren. Er zijn zoveel meer vragen dan alleen over de ziekte die je hebt.’’

Volgens Kim is het ook een stuk herkenning dat helpt. ’’Zo kan ik zelf zoiets simpels als een punaise niet meer ergens indrukken. Daar heb ik niet genoeg kracht voor in mijn vingertoppen. Tijdens een van de AYA-borrels die worden georganiseerd in verschillende regio’s, hoorde ik dat anderen dat ook hebben. We hoeven elkaar alleen maar aan te kijken en we begrijpen elkaar.’’
 

Meer bekendheid geven aan AYA-zorg

En dat is wat Kim met haar wandeltocht wil bereiken: nog meer aandacht voor AYA-zorg. ’’Jongvolwassenen moeten weten dat ze ergens terecht kunnen met hun vragen die niet binnen het ziekenhuis worden behandeld. Zorgprofessionals moeten hen op het juiste spoor zetten. En soms ook zelf bepaalde vragen stellen, bijvoorbeeld over seksualiteit en intimiteit.’’

Met het opgehaalde geld van haar wandeltocht wil Kim het Nationaal AYA Jong & Kanker-zorgnetwerk helpen het werk verder voort te zetten. Toch is meer aandacht voor AYA-zorg niet de enige reden waarom ze de pelgrimstocht gaat lopen.

‘Eigenlijk wilde ik de Camino al lopen voordat ik ziek werd’

’’Eigenlijk wilde ik de Camino al lopen voordat ik ziek werd. Vlak daarvoor had ik net een nieuwe baan als commercieel medewerker binnendienst bij een technische groothandel in de bouw. Ik had de documentaire ‘The Way’ gezien dat over de pelgrimstocht gaat en raakte daarover in gesprek met een verkoper.’’

’’In plaats van over de scharnieren die hij verkocht, hebben we twee uur lang gesproken over de camino. ‘Als je die kunt lopen, dan moet je het doen’, zei hij. Twee weken later werd ik ziek.’’

De pelgrimstocht verdween logischerwijs naar de achtergrond. ’’Tot mijn man en ik in het ziekenhuis waren, omdat we nog een kinderwens hadden. De arts zei dat we daar niet aan moesten beginnen. Hij zei: ‘je moet heel blij zijn als je twee kinderen ziet opgroeien’.’’ 

’’Dat was natuurlijk verschrikkelijk. Ik was alleen nog bezig met wat ik dan nog wilde doen in mijn leven. Ik maakte onmiddellijk een bucketlist. ‘Ik wil de Camino lopen’, schoot als eerste door mijn hoofd.’’

‘Het wordt echt een uitdaging’ | Pfizer Nederland

‘Voldoening halen uit mijn leven’

Samen met vriendin Manon vertrekt ze binnenkort naar Frankrijk. ’’De camino lopen is voor mij een manier om dingen achter me te laten. Ik wil het absoluut niet vergeten. Maar ik wil verder en bedenken waar ik nog meer voldoening uit kan krijgen. Vroeger was dat mijn werk. Ik had een fulltimebaan naast mijn gezin. Ik genoot er echt van. Maar ik ben volledig afgekeurd, omdat de prognose is dat het terugkomt.’’

Kim beseft zelf ook dat ze niet meer kan werken. ’’Mijn concentratie is niet goed meer. Ik ben snel vermoeid. Maar ik wil wel iets betekenen, onderdeel zijn van de maatschappij. Ik wil voldoening halen uit mijn leven.’’


Enorme uitdaging

Hoe? Daar gaat ze tijdens haar monstertocht goed over nadenken. Maar vijf weken achterelkaar lopen, is dat dan wel voor haar te doen? ’’Het is absoluut een eind, maar ik heb veel getraind. En ik heb geleerd om naar mijn lichaam te luisteren. Gaat het niet, dan moet ik rusten.’’

Kim geeft toe dat ze zichzelf met de camino enorm uitdaagt. ’’Maar weet je… Als ik ga stilzitten, dan ga ik heel erg achteruit. Dan ga ik piekeren. Ik moet een doel hebben om naar toe te werken. Ik kijk er echt naar uit om vijf weken te lopen in de natuur. Gewoon back to basic. Met al mijn bezittingen in mijn rugtas en alleen met mijn gedachten.’’

Kim4AYA

Kim probeert met haar actie 10.000 euro op te halen. ’’Meer mag natuurlijk altijd.’’ Inmiddels is een deel van het geld binnen. Op de website van Geef is haar actie te volgen en kan worden gedoneerd. Volg Kim tijdens haar reis op Instagram en YouTube via @KMI4AYA. Op YouTube plaatst zij elke week een vlog.

Pagina beoordelen Like Dislike